Ο κόσμος μας έγινε σκιά

κάτω από μαύρο ουρανό

Μείναμε να νοσταλγούμε αιώνια το καλοκαίρι

και τη φωτιά

που 'καιγε κάποτε στα μάτια μας

Χαμογελάμε μόνο για να θυμόμαστε

πως κάποτε είχαμε τη δύναμη να ονειρευόμαστε

Τις άγρυπνες νύχτες μας

κοιτάμε κάθε τόσο απ' το παράθυρο αν ξημέρωσε

και περιμένουμε να λάμψει ξανά εκείνος ο ήλιος

που τον λέγαμε δικό μας