Πάλι περπατούσες στα κάρβουνα  χθες το βράδυ
Πάλι ρωτούσες αν ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος
Πάλι πήρες τη μέρα απ’ το χέρι για να βγει

Κι όλο να ζωγραφίζεις...
Τους λυγμούς σε κυπαρίσσια
Τους πόνους σε βουνά
Τις ελπίδες σε στάχυα
Τα όνειρα σε θάλασσες

Βάλε λίγο κόκκινο στις κορφές
Λίγο μωβ και πράσινο στις θάλασσες
Μια μικρή χελωνίτσα κάτω στην άκρη
Τ’ αρπαχτικά πουλιά μπορούν να περιμένουν