Αποσπάσματα απο την συνέντευξη της Violet Louise στον αέρα του chimeres.gr

Για να κερδίσετε προσκλήσεις για το Live της την Κυριακή 19/2 -> εδώ

ολόκληρη η συνέντευξη:

Πως δουλεύει;
Προτιμώ να παίζω μόνη και κάθε φορά ανάλογα με την συνθήκη να υπάρχουν ακόμα 1-2 άτομα που παίζουν κάποιο όργανο, τα πράγματα είναι δύσκολα στις μέρες μας με τις συνεννοήσεις. Δεν είμαι άνθρωπος που θέλω να δουλεύω μόνος μου, πιστεύω πολύ στην συνεργασία. Πιστεύω πως για να μπορέσεις να συνεργαστείς, ειδικά όταν έχεις άποψη εφ' όλης της ύλης πρέπει να ξέρεις ακριβώς τι θα ζητήσεις από τους συνεργάτες σου. Ένας άνθρωπος που έχει σαφή άποψη για τα πράγματα, πρέπει να κάνει την έρευνά του και μετά να ξέρει τι θα ζητήσει, για να υπάρχει μια τίμια και καλή συνεργασία. Οι ομάδες είναι πάρα πολύ καλές και δημιουργικές αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αντέχουν στον χρόνο. Μεγάλες ομάδες, όπου υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι, στον χρόνο κάτι αλλάξει. Ναι μεν είναι καλό που αλλάζουν τα άτομα και ανανεώνεται το δυναμικό απλά επειδή αυτό συμβαίνει συνήθως σε δουλειές πιο πειραματικές, δεν επιβιώνουν όλοι μέσα σε μια ομάδα. Διασπάται ο χρόνος και είναι δύσκολο ακόμα και να βρεθούν τα μέλη μιας ομάδας.

Εικόνα:
Η εικόνα παλιότερα δεν με ενδιέφερε καθόλου. Μπορούσα να βγω με τα ρούχα του σπιτιού μου. Ήμουν υπέρ της απλότητας και πίστευα πως, αν η μουσική σου είναι καλή και εσύ είσαι καλός στο performing, η εικόνα δεν έχει καμία σημασία. Μέσα μου ακόμα το πιστεύω. απλά βλέποντας και το βίντεο από τις παραστάσεις συνειδητοποιώ ότι τελικά η εικόνα αν την χρησιμοποιήσεις σωστά, όχι για να εντυπωσιάσεις, αλλά λειτουργικά σε σχέση με αυτό που θέλεις να πεις -είτε με τα τραγούδια σου, είτε με την δουλειά σου- εν τέλει έχει πολύ μεγάλη σημασία. Τον τελευταίο καιρό, ενώ είχα κάποια ρούχα μου απ την γκαρνταρόμπα μου και με έκαναν να αισθάνομαι άνετα, προσπαθώ να έχω ένα συνολικό κόνσεπτ, βίντεο – εικόνα – λόγος – μουσική, τα οποία να συνθέτουν ένα παζλ. Το κατάλαβα λοιπόν στην πορεία και μάλιστα είχα και άρνηση με αυτό, την άρνηση της εικόνας. Έλεγα "Σιγά μωρέ, τώρα όλοι αυτοί που κάθονται και ασχολούνται με την εμφάνιση και η εμφάνιση δεν έχει καμία σχέση". Εν τέλει όμως, αν την εικόνα την χρησιμοποιήσεις σκηνοθετικά και έχεις μια άποψη σε αυτό -υποδηλώνει κάτι - νομίζω ότι έχει πολύ ενδιαφέρον αλλά έχει και αυτό μία έρευνα. Μακάρι να μπορέσεις να βρεις ανθρώπους με γνώσεις να σε βοηθήσουν γιατί ο καθένας είναι καλός σ’ ένα πράγμα, άντε το πολύ δύο. Βέβαια η εποχή μας ενδείκνυται για το multitasking έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα, μόνο οι multitasking άνθρωποι έχουν πιθανότητες επιβίωσης. Η εξειδίκευση πλέον έχει πεθάνει, ό,τι μπορώ να κάνω ας το κάνω για την επιβίωση.

Ψηφιακά Μέσα:
Όταν αποφάσισα να κάνω κάτι εγώ μόνη μου πέταξα τον παλιό μου υπολογιστή, πήρα έναν καινούριο, εγκατέστησα προγράμματα με τα παιδιά από το στούντιο, έκανα μαθήματα, δούλεψα ώρες επί ωρών για να καταλάβω τι γίνεται. Πλέον έχω μάθει να λειτουργώ. Την παράστασή μου την έστησα μέσα από αυτό μόνη μου, μουσικά και ηχητικά. Είναι ένας άλλος κόσμος ο οποίος σε φάση σχεδιασμού διευκολύνει πάρα πολύ γιατί μπορείς άνετα στο στούντιο σε 3 μουσικούς να πεις ορίστε οι παρτιτούρες, ορίστε το υλικό, θέλω να παίξετε αυτό. Βέβαια απαιτεί πολύ δουλειά και πολύ συγχρονισμό, απαιτεί και ψυχραιμία πάνω στην σκηνή γιατί μπορεί να γίνει το οποιοδήποτε τεχνικό λάθος. Για μένα, πάνω απ' όλα, τα πράγματα είναι έρευνα. Να βρεις μία φόρμουλα και να κολλήσεις εκεί για πάντα είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει ακόμα και αν γίνει κάτι πολύ καλό. Θέλω κάθε φορά να μπαίνει ένα λιθαράκι και να ανακαλύπτω κάτι καινούριο.

Βιοπορισμός του Καλλιτέχνη:
Δεν ξέρω αν υπάρχει λόγος να βγάλεις cd, να είσαι σε μια εταιρεία. Θα προτιμούσα να ανεβούν κάποια τραγούδια που κάποιος θα μπορούσε να κατεβάζει ελεύθερα. Η μουσική, η τέχνη γενικότερα, θα έπρεπε να προσφέρεται ή δωρεάν ή σε μια πολύ χαμηλή τιμή. Τώρα για λόγους αναγκαιότητας -για να πληρωθεί το κόστος μιας παραγωγής- μπαίνει εισιτήριο, αλλά αν είχα την επιλογή να διατίθονται κάποια πράγματα δωρεάν είμαι υπέρ αυτού. Το να προσπαθείς να βιοποριστείς μέσα από την τέχνη σου, είναι και καλό και κακό. Έχει σημασία τι σε ενδιαφέρει: η δημιουργία και το καλλιτεχνικό κομμάτι ή να βιοπορίζεσαι; Όταν μιλάμε για βιοπορισμό θα κάνεις οτιδήποτε σου ζητηθεί, ακόμα και σε δουλείες που δεν σου αρέσουν. Θέλεις να λες ότι είσαι σε μια μεγάλη παραγωγή απλά για να βγάλεις χρήματα ή να κάνεις πράγματα με το ρίσκο να μην βγάλεις τόσα πολλά κάνοντας κάποια άλλη δουλειά που δημιουργικά και καλλιτεχνικά σε ενδιαφέρει πολύ; Είναι δίλημμα ζωής αυτό.

Μετανάστευση;
Σκεφτόμουν παλιότερα να πάω στο εξωτερικό σε συνδυασμό με κάποιες σπουδές αλλά νομίζω πως δύσκολα θα έφευγα από την Ελλάδα. Θυσιάζεις κάποια άλλα πράγματα, παρ’ όλη την κρίση, παρ’ όλα αυτά που περνάμε θεωρώ ότι έχει κάποια θετικά η χώρα μας που όπου και να πας δεν θα τα βρεις: τον ήλιο, τη διάθεση των ανθρώπων… Ξέρω πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερα αλλά προς το παρόν, μου δημιουργεί η χώρα μου μια ευεξία και μία χαρά. Για μένα ο χώρος που μένεις είναι πολύ σημαντικό να σου δημιουργεί μια ηρεμία και να σε βοηθά να συγκεντρωθείς σε πράγματα.

The Forest
Το the forest δεν έχει να κάνει με τη φυσιολατρία αλλά με το τραύμα ενός ανθρώπου που όταν τον κακοποιούσαν σε μικρή ηλικία κρυβόταν σ’ ένα μικρό δάσος απέναντι από το σπίτι του. Το δάσος έχει να κάνει με την παιδική ηλικία, με την ασφάλεια που σου προκαλεί το δάσος και τα δέντρα που σε κρύβουν από το τραύμα σου.